Unijny podatek od hazardu online poza projektem budżetu UE. Co to oznacza?

Irlandia pomija trzy propozycje podatkowe

Jak informuje Agence Europe, w najnowszym dokumencie negocjacyjnym dotyczącym wieloletnich ram finansowych UE na lata 2028–2034 irlandzka prezydencja nie uwzględniła trzech nowych źródeł dochodów proponowanych przez Parlament Europejski.

Chodzi o opłaty od usług cyfrowych, hazardu internetowego oraz kryptoaktywów. Uzasadnieniem jest trudność we wdrożeniu tych mechanizmów przed początkiem 2028 roku, kiedy ma rozpocząć się obowiązywanie nowego unijnego budżetu.

Nie oznacza to jednak rezygnacji ze wszystkich nowych źródeł finansowania Unii. Dokument zachowuje pięć propozycji przedstawionych wcześniej przez Komisję Europejską, obejmujących m.in. dochody związane z systemem handlu emisjami ETS, mechanizmem CBAM, elektroodpadami, obrotem dużych przedsiębiorstw i akcyzą tytoniową.

Żadna z tych propozycji nie uzyskała jednak dotąd jednomyślnego poparcia państw członkowskich.

Parlament Europejski chciał podatku od hazardu online

Pomysł europejskiej daniny od hazardu internetowego pojawił się w ramach poszukiwania dodatkowych źródeł finansowania budżetu UE.

28 kwietnia 2026 roku Parlament Europejski przyjął stanowisko dotyczące wieloletnich ram finansowych na lata 2028–2034. Europosłowie wskazali w nim opłatę od internetowych usług hazardowych i zakładów wzajemnych jako jedno z możliwych alternatywnych źródeł dochodów.

Nie była to jednak gotowa regulacja podatkowa. Parlament postulował rozważenie tego rozwiązania, gdyby inne propozycje finansowania budżetu nie uzyskały poparcia państw członkowskich.

Niemal 1,9 mld euro rocznie z nowej daniny

Pomysł nie pozostał wyłącznie na poziomie politycznych deklaracji. W maju Komisja Europejska przeanalizowała jego potencjał finansowy.

Według informacji opublikowanych przez Euronews rozważany wariant zakładał daninę odpowiadającą 3 proc. obrotu netto sektora hazardu online. Przy takim założeniu wpływy do unijnego budżetu mogłyby wynosić około 1,9 mld euro rocznie.

Były to jednak szacunki robocze, a nie formalna propozycja podatkowa. Nie przesądzono ani ostatecznej stawki, ani podstawy opodatkowania. Komisja zwracała uwagę, że państwa UE nie stosują jednolitej definicji hazardu ani wspólnego modelu jego opodatkowania.

To istotne rozróżnienie z perspektywy operatorów. W zależności od konstrukcji nowej daniny jej wpływ na działalność firm mógłby być zupełnie inny. Nie można zatem automatycznie utożsamiać rozważanych 3 proc. obrotu netto z podatkiem naliczanym od GGR.

Co to oznacza dla operatorów hazardowych?

Dla europejskiej branży iGamingowej pominięcie podatku w dokumencie irlandzkiej prezydencji jest korzystnym sygnałem. Oznacza, że na obecnym etapie negocjacji nie znalazł się on wśród proponowanych źródeł finansowania przyszłego budżetu.

Nie należy jednak interpretować tej decyzji jako ostatecznego odrzucenia daniny. Parlament Europejski nadal popiera poszukiwanie nowych źródeł dochodów, a rozmowy między instytucjami unijnymi i państwami członkowskimi trwają.

Istotną przeszkodą pozostaje również procedura prawna. Decyzja dotycząca zasobów własnych UE wymaga jednomyślności w Radzie, a następnie zatwierdzenia przez wszystkie państwa członkowskie zgodnie z ich wymogami konstytucyjnymi.

W praktyce oznacza to, że nawet gdyby propozycja podatku od hazardu online wróciła do negocjacji, jej przyjęcie wymagałoby znacznie szerszego porozumienia politycznego.

Podatek nie zniknął z debaty

Na razie branża może mówić o odsunięciu perspektywy dodatkowego obciążenia na poziomie unijnym, a nie o definitywnym zwycięstwie.

W najnowszym dokumencie negocjacyjnym pierwszeństwo otrzymały propozycje dochodowe, które Komisja Europejska przedstawiła już w pierwotnym pakiecie. Trzy rozwiązania promowane przez europosłów, w tym podatek od hazardu internetowego, pozostają poza tym zestawem.

Dla operatorów najważniejsze będą kolejne etapy negocjacji budżetowych. To one pokażą, czy pomysł dodatkowej daniny rzeczywiście stracił polityczne poparcie, czy jedynie został odłożony ze względu na trudności z jego wdrożeniem przed 2028 rokiem.